Wrzesień obfitował w kilka ważnych, muzycznych wydarzeń. Zarówno tych bliższych, jak i dalszych. Pozwolił odwiedzić znane i lubiane miejsca, ale też poznać zupełnie nowe. Takim był dla mnie Bar u Kuby. Mimo że Opole znam i lubię, nigdy dotąd zbieranie muzycznych doświadczeń mnie w to miejsce nie zaprowadziło. Aż dotąd.
To jeden z tych, koncertów, do których odlicza się dni i z góry wie się, że będą absolutną petardą. Nie tylko ze względu na miejsce charakteryzujące się dobrą akustyką, stosunkowo niewielką odległością od miejsca zamieszkania czy posiadaniem dobrego miejsca parkingowego tuż obok. Przede wszystkim ze względu na wybitnego wokalistę, który stanie na scenie i po prostu zaczaruje. Nawet tych, którzy przyszli na koncert tylko dlatego, aby potowarzyszyć swojej drugiej połówce.
Są takie koncerty, na widok zapowiedzi, których robi się ciepło na sercu. Bynajmniej nie dlatego, że pojawia się możliwość usłyszenia kogoś na żywo po raz wtóry. Istnieją zespoły, których nazwa przywołuje w głowie najpiękniejsze wspomnienia z dzieciństwa. Pierwsze doświadczenia z muzyką, pierwsze plakaty wieszane na ścianie. Tak działa JUST5, który zjawił się na Opolszczyźnie, aby ogrzać moje serduszko.
To drugi koncert z tegorocznych, na które najbardziej czekałam. Pewnie dlatego, że większość tegorocznych muzycznych wojaży dotyczy starszych kapel, których repertuaru nie znam wybitnie. W przypadku tego Artysty miałam pewność, że od początku do końca będę śpiewać i tańczyć. I wcale się nie pomyliłam!
Byłam w tym roku na koncercie, który przeniósł mnie do lat młodości. Był to występ Basshuntera. Postanowiłam się ponownie odmłodzić, tym razem jadąc jednak na muzyczne wydarzenie z udziałem Danzela.
Mojego koncertowego wariactwa ciąg dalszy. Prosto z AC/DC pojechałam do Łodzi, bo tam czekał mnie zupełnie inny klimat, mniejsze korki i ładniejsza pogoda. A na scenie? Lionel Richie!
Koncertowy czerwiec kończę nieco spokojniej, ale jednocześnie bardzo radośnie, bo będąc częścią ważnego dla mnie koncertu. Istotnego dlatego, że lubię piosenki Ani Dąbrowskiej. Bardzo mi pasuje tematyka nieszczęśliwej miłości, zdrad, rozstań. Poza tym są to radiowe hity, które od lat rozgłośnie radiowe namiętnie emitują, przez co trudno nie znać ich słów. Było więc nie tylko słychane, ale też śpiewane!
Bilet na koncert tej artystki kupiłam w 2019 roku. Zaplanowany na 2020 rok koncert został przełożony, następnie odwołany. Obeszłam się więc smakiem. Przez kilka kolejnych lat w temacie jej koncertu była cisza, aż wreszcie pojawiła się informacja, że zagra w Polsce. Zresztą po raz pierwszy. Kupiłam bilet, lecz bez większej euforii, ponieważ miałam z tyłu głowy, że wydarzenie znów może zostać odwołane. Tym razem doszło jednak do skutku. Alanis Morisette wystąpiła w warszawskim Torwarze.
Czy można się nastawić absolutnie najgorzej, a potem miło zaskoczyć? Często tak czynię, w dodatku z wieloma rzeczami, jednak w przypadku tego koncertu nastawienie miałam na maksa negatywne z nieistniejącą opcją poprawienia go. Dlaczego?
Czasem mimo pozytywnego nastawienia i chęci posłuchania kogoś lubianego na żywo, okazuje się, że koncert jest niewypałem. Może się tak dziać z różnych powodów. Zmęczenie materiałem, niedyspozycja czy po prostu słaby występ. Myślę, że w tym przypadku była to mieszanka wszystkich tych elementów, w dodatku występująca po obu stronach — zarówno mojej, jak i Agnieszki Chylińskiej.
